Vanavond vindt mijn Shukke Tokudo-ceremonie plaats.

Een paar nachten geleden droomde ik dat de ceremonie zou gaan plaatsvinden. Ik was in de zendo. Het was er stervensdruk, overal stonden mensen. Ik zag maar een paar vrienden, voor de rest waren het allemaal onbekenden. De vrienden kwamen één voor één naar me toe met een excuus dat ze niet konden blijven, er toch niet bij konden zijn. De andere mensen dromden de zendo binnen. Daar vond iets plaats, er was gezang. Ik weet niet wat, maar de shukke tokudo-ceremonie was het niet. Ik liep naar buiten en stond stil op de straat voor de zendo. Er kwam een lijkwagen aanrijden. Hij stopte vlak voor me, met de achterkant naar me toe gericht. De klep ging open en er werd een kist uit gedragen. Het deksel zat echter los en begon te schuiven. Er lag een vrouw in. Ze was onmiskenbaar dood.

Vannacht droomde ik dat ik aan een tafel zat. Ik weet niet waar, in een grote ruimte ergens. Er waren Sangha-leden, op de achtergrond aan het praten met elkaar. Ineens werd er van achteren een tafel in mijn onderrug geduwd. Ik kon niet zien wie het deden of dat het zou gebeuren. Het gebeurde ineens. De tafel werd echt doorgedrukt. Ik kreeg een enorme pijnreactie en voelde ook woede. Wie doet nou zoiets?! Mijn onderrug en buik waren flexibeler dan dat ze nu zijn; ze werden helemaal geplet tussen de twee tafels. Er ontstond een soort stuwing, als een luchtkussen dat ingedrukt wordt. Er ging een golf omhoog door mijn lijf, zo naar mijn mond. Ik braakte een ei uit. Een hagelwit ei.

Ik wens je toe dat het een mooie ceremonie wordt vanavond! Wat een bijzonder moment moet dat zijn voor jou.

Prachtig, die dromen. Een vrouw in transformatie. Je bent er gewoon klaar voor. Ik wens je een mooie ceremonie.

Dank jullie wel.

Uw reactie:

Naam (vindbaar door zoekmachines zoals Google):

Website (niet verplicht):

E-mail (niet verplicht):

Hoeveel is 2 + 2?

Onthoud wie ik ben

Home