Vanmiddag keek ik naar de Grand Prix, de Olympische dressuurwedstrijd tussen landenteams. Het is al jaren zo dat Nederland en Duitsland de top hiervan regeren. Wij en ons buurland hebben de beste paarden, de beste ruiters, de beste trainers en de beste middelen. Daarom gaat het uiteindelijk bijna altijd om "onze" Anky en "hun" Isabel. [Meer...]

Nee, het zijn niet mijn voeten. Maar ik vind het wel mooi. En het geeft inspiratie voor een mogelijke derde tatoeage. En dat terwijl de tweede nog gezet moet worden... :)

Er schijnt uit mijn boek Zho geciteerd te worden in het tijdschrift Plus Woman. Ik heb het zelf nog niet gezien, want ik kan tot nu toe het tijdschrift niet vinden. Het hoort bij het bekendere tijdschrift Plus Magazine, dat ik wEl heb zien liggen. De woman variant is nog even spoorloos. Misschien moet ze nog uitkomen, als najaarseditie.

Dat ik, als 31-jarige vrouw, wordt geciteerd in een tijdschrift dat bedoeld is voor vrouwen boven de 45, vat ik op als een compliment. Dank je wel!

Vandaag is het 080808. Ik doe mee met een swap waaraan wereldwijd bijna 300 mensen deelnemen. Allemaal sturen ze vandaag een kaartje aan 8 andere deelnemers. Dat betekent dat er op deze dag (voor deze swap) bijna 2400 ansichtkaarten de wereld over glijden. Op de een of andere manier vind ik dat een leuke, mooie gedachte.

Stuur jij vandaag ook een kaartje naar iemand?

"Je hoeft je nergens zorgen over te maken. Je hoeft alleen maar te zitten en te beseffen dat jouw zazen Boeddha's zazen is.

Als je met je zenbeoefening bezig bent, vergeet dan niet dat beoefening en realisatie (praktijk en Verlichting) 1 zijn. Maak er geen twee verschillende dingen van. Geef je zazen de kans om de manifestatie van dat feit te zijn en zit gewoon. Het is geen probleem als er gedachten opkomen. Laat ze gewoon weer gaan. Probeer het.

Als je op deze manier oefent wordt zitten, staan, lopen en liggen allemaal zazen. Dan zal zich een hele nieuwe kijk op het leven aan je openbaren. Jouw zazen is de kostbare Dharma zelf. Ga alsjeblieft niet achter iets anders aanjagen, maar waardeer dit leven zelf - alle activiteiten van het leven - als de manifestatie van realisatie."

uit: "Je leven waarderen, de essentie van zenbeoefening" van Taizan Maezumi Roshi.

Er valt met geen mogelijkheid aan Verlicht zijn te ontkomen!

In mijn spirituele beoefening ben ik nooit verder dan iemand anders. Dat is niet mogelijk. Noch is het mogelijk dat er iemand op zijn spirituele pad verder is dan ik.

Ha! Fijn! Ik kan eindelijk beginnen met de voorbereidingen voor onze kampeervakantie! Ik blader wat in de campingboeken, op zoek naar leuke campings, en bekijk de websites indien ze die hebben.

De Man en ik zijn toeristen, geen ontdekkingsreizigers. Dat waanbeeld heb ik een tijdje geleden losgelaten en dat bevalt me prima. Ik hoef niks meer hoog te houden op dat gebied en geen zogenaamde onontgonnen gebieden meer te bezoeken. Want daar voel ik niks speciaals bij. En je krijgt er alleen maar enge virussen van. ;)

Daarom zullen we vermoedelijk wel weer ergens aan de Cote d'Azur belanden. Gewoon, omdat ik als rasechte Hollander hou van Zuid-Frankrijk, van een betrouwbare zon en dit jaar ook graag naar de Middellandse Zee wil. En als rasechte Hollander voelt het vakantiegevoel pas echt goed als we Lyon zijn gepasseerd. Dan kom ik tot rust en ben ik helemaal in mijn sas.

Echt heel erg zijn we nou ook weer niet. Campings met enorme zwembadcomplexen en flinke entertainment-programma's slaan we over. Maar alternatieve stilte-campings waar ze je raar aankijken als je met een lamp op batterijen komt aanzetten in plaats van met een coleman ook. Wij zoeken iets er tussenin. En dat zal vast wel weer lukken. Ik heb er zo'n zin in!

Gisteravond hebben we gezellig bij mijn schoonouders gebarbecued. Onder het afdak, vanwege de regen. Met als toetje een paar potjes Mario Kart. Met de Hele Familie tegelijk! Het was zo ontzettend grappig dat je je best mag realiseren dat hele simpele dingen ook gewoon hele leuke dingen kunnen zijn. En andersom.

Vandaag weer bij Goloso geweest en op hem gereden. Het ging al zoveel beter. Ik kreeg dat rustige vertrouwen weer terug, ik voelde het al toen ik hem aan het borstelen was. Natuurlijk raak ik het contact met mezelf en met Goloso tijdens het rijden nog heel vaak kwijt en dan "val" ik weer helemaal "uit elkaar". "Niet zo nadenken!" roept M. dan, "Voelen!" En dat klopt natuurlijk, want ik voel onmiddellijk dat dat veel beter werkt. Ik vind het fijn om weer bij hem, met hem te zijn. De volgende les is daarom alweer in de agenda gezet!

Gisteren brak er iets open, alsof er iets werd geboren. Of bezig was om geboren te worden. Het liet zich ineens zien. Ik twijfelde geen seconde over dit gevoel en haalde na de singelwandeling een nieuwe portie aan materiaal bij Swaak. Pennetjes (ik ben altijd al een "harde drukker" geweest; de puntjes raken snel ingedeukt), wat nieuwe vulpotloden-van-65-cent bij de Hema (raak ik regelmatig kwijt, ik onderstreep er vaak passages in boeken mee en dan komen ze overal en nergens terecht), een paar collegeblokken (heel uitnodigend om in te krassen) en "net" tekenpapier (Fabriano heeft tegenwoordig Hydro powered, 100% recycled papier van maar liefst 200 g/m2. Mooi wit ook nog). Thuis begon ik de eerste bladzijden van het collegeblok vol te schrijven.

Het is raar om te voelen dat de angst en de onzekerheid zijn verdwenen.

Ondertussen besloot ik ook spontaan om mijn boek Zho in het Engels (oh nee, sorry, in het Amerikaans) te vertalen voor een Amerikaanse vriend, die mijn boek al heel lang heeft, maar tot nu toe geen letter ervan heeft kunnen lezen. Het is niets professioneels; ik ben geen vertaler. Het is een vriendendienst. En zijn "I love it!" keeps me going..

Ik kende Charles helemaal niet persoonlijk. Onze wegen kruisten zich maar even, tijdens de Great Sangha Gathering op Ameland afgelopen januari. Omdat homo's elkaar toch een beetje aantrekken, voegde hij zich al snel bij Chris en mij aan het "minderhedentafeltje". We hebben vreselijk met hem gelachen.

In 2008 sterven er, ook in Nederland, helaas nog steeds mensen aan de gevolgen van AIDS.

Dag Charlie..

Toen ik Oceaan van een zee van Alessandro Baricco uit had, vloeiden er geen tranen van schoonheid en overweldiging uit mijn hart. Het deed me niet genoeg daarvoor. En eigenlijk begrijp ik dat niet zo goed. Het is namelijk prachtig geschreven. Met een schitterende finesse en vol poezie. Adembenemend. Bijna, maar net niet helemaal.

Ik denk dat boek twee (het boek bestaat uit drie "boeken", delen dus) teveel voor me kapot maakte. Dat was de bedoeling ook van dat deel, dat het kapot maakte. Maar het was net iets te verwoestend, te ontroostbaar. Het kwam niet meer goed. Terwijl het Echt Prachtig geschreven is...

Oceaan van een zee bij bol.com (goedkoop!).

Klik op de foto's om de verhaaltjes erachter te lezen.

"Je hoofddoel is nu bewustzijn in staat te stellen te stromen in wat je doet. Het secundaire doel is wat je met dat doen wilt bereiken."

Als je dus door de kamer loopt om een boek te pakken is het hoofddoel door de kamer lopen (daar bewust van zijn) en het secundaire doel een boek pakken. Op het moment dat je het boek pakt is dat je hoofddoel op dat moment.

"Niet wat je doet, maar hoe je doet wat je doet bepaalt of je je innerlijke bestemming volgt. En hoe je doet wat je doet wordt bepaald door je bewustzijnstoestand." [Meer...]

"Wanneer je je bewust bent van de ruimte (leegte, red.), word je je niet ergens bewust van (want er is niets om je bewust van te worden, red.), behalve van het bewust zijn zelf, de innerlijke ruimte van het bewustzijn."

uit: Een nieuwe aarde van Eckhart Tolle

Als je oog dus niet iets ziet, wordt dat opgevat als leegte. Als je oor niet iets hoort, wordt dat opgevat als stilte. Zintuigen zijn bedoeld voor het waarnemen van vorm (objecten, geluid, etc.). Maar als er niets waar te nemen valt qua vorm, neem je (enkel) het waarnemen waar. Dat is bewust zijn.