"Dat waarvoor we leven, dat waarin we leven, waaruit en waarnaar binnen we leven, het geheim: het is gebleven wat het was. Het is ons tegenwoordig geworden en heeft zich met zijn tegenwoordigheid ons bekend gemaakt als het heil, we hebben het 'leren kennen', maar we hebben er geen kennis van die ons zijn geheimniskarakter zou minderen - zou milderen. We zijn God nabij gekomen, maar een ontraadseling, ontsluiering van het zijn niet nader gekomen. Verlossing hebben we bespeurd, maar geen 'oplossing'. Wat we ontvangen hebben, daarmee kunnen we niet naar de anderen gaan en zeggen: dit moet je weten, dit moet je doen. We kunnen slechts gaan en waarmaken. En ook dit 'moeten' we niet - we zijn ertoe in staat - we kunnen het niet laten. Dit is de eeuwige, in het nu en hier tegenwoordige openbaring. [...] Het woord van de openbaring is: ik ben die ik ben. Het openbarende is het openbarende. Het zijnde is, verder niets. De eeuwige krachtbron stroomt, de eeuwige aanraking ziet uit, de eeuwige stem klinkt, verder niets."