Wie schrijft hier
Marloes

wie is zij?

Citaat
there is no way to happiness
happiness is the way
~boeddha~

Hier te zien

Archief

Zoeken

Contact
e-mail: marloes (at) tussenpozen.com
(verander "(at)" in "@")

icq: 12488055
msn: roodsokje@hotmail.com
skype: roodsokje

slakkenpost / snailmail:
Marloes Lasker
Postbus 221
3500 AE Utrecht


 
Home


woensdag, 29 februari 2012

"Ze ruzieden, wanhoopten aan een geloof zonder heil - wat ze vroegen was genezing, ze verlangden helemaal geen hemel."

Joao Guimaraes Rosa, diepe wildernis: de wegen, Meulenhoff, 2007, p 53.

10:53:58 - Marloes - Geen commentaren

maandag, 27 februari 2012

"Maar dan kwam weer een twijfel, een smaak van misnoegen: ik overdacht dit alles eindeloos, in het rond en in het vierkant. Alleen, het hart was sterker. Het lichaam draagt niet over, maar weet veel; het raadt wanneer het niet begrijpt."

Joao Guimaraes Rosa, diepe wildernis: de wegen, Meulenhoff, 2007, p 26.

14:38:41 - Marloes - 2 commentaren

zaterdag, 25 februari 2012

Zen Centrum Amsterdam, de zendo van mijn leraar Nico Tydeman Sensei, is tegenwoordig ook te volgen op twitter: Twitter @AmsterdamZen

10:03:49 - Marloes - Geen commentaren

vrijdag, 24 februari 2012

Gisteren zag ik bij De Wereld Draait Door fotograaf Huub van der Put die een fotoboek heeft samengesteld: The mind is a muscle. Hierin is vooral Huub, maar ook zijn vrouw en twee kinderen, geportretteerd met als rode draad en thema Huub's dodelijke ziekte ALS. Ik was onder de indruk. Er staan prachtige foto's in, onder andere van Erwin Olaf. Ik ben er sowieso wel een voorstander van om kunst te maken van de ernstige ziekte die je zelf onder de leden hebt.
Ook kon ik mij goed vinden in het antwoord van Huub op de vraag hoe het ging. Het antwoord daarop was niet eenduidig. Er ging van alles tegelijk door hem heen. Dat is heel herkenbaar. Het wordt mij ook steeds duidelijker dat het niet eenduidig is, ook al denk ik in eerste instantie wel dat dat zo hoort. Het gaat goed, of het gaat niet goed. Allebei tegelijk kan niet. Of toch wel?

Het kan wel. Ik ben tegelijkertijd verdrietig, levenslustig, hoopvol, wanhopig, bang, blij.. Regelmatig kan ik zoveel facetten in mezelf aanwijzen, dat ik de hele vraag gewoon niet meer beantwoorden kan. Want dan moet ik er maar iets uit pikken, al naar gelang wat de situatie vraagt. Hoe gaat het met je? Ik weet het niet. Het zit allemaal, allemaal in mij. Ik ben niet alleen maar het verdriet, of alleen maar de angst. Het leeft, het ontspruit, het vlamt en traant. En dat heeft iets bevrijdends.

Website Huub van der Put, fotoboek the mind is a muscle

09:50:43 - Marloes - 2 commentaren

maandag, 20 februari 2012

Vanochtend zat ik natuurlijk weer in de openZendo. Het was prachtig weer. De zon scheen en er stond nauwelijks wind. En dan is het heerlijk zitten. Ik genoot van de warme stralen op een onbeweeglijk gezicht.

Vanmiddag las ik "De niet-verhoorde gebeden van Jacob de Zoet" van David Mitchell uit. De laatste bladzijden lezen was nog best lastig, aangezien mijn ogen erg vochtig werden. En toen ik het uit had, moest ik huilen. Wat een prachtig verhaal. Over de VOC, Japan, corruptie, belangen, mensen, Hollanders, Shogun en natuurlijk een verboden liefde. Een echte avonturenroman, maar wel eentje waar door de schrijver heel gedegen werk in is gestopt. Mooi rond, mooi diep en helemaal af.

Er ligt alweer een nieuwe dikke pil klaar. "Diepe wildernis: de wegen" van João Guimarães Rosa. Voor een paar euro tweedehands gekocht, want het boek is niet meer in druk. Toevallig stuitte ik gisteren in een dagboek uit 2003 op een aantekening mijnerzijds, waarin ik melding maak dit boek te willen lezen. Nou, daar gaan we dan.

17:11:38 - Marloes - Geen commentaren

donderdag, 16 februari 2012

"Those who regard worldly affairs as a hindrance to buddha dharma, think only that there's no buddha dharma in the secular world. They do not understand that there's no secular world in buddha dharma."

Dogen, Treasury of the True Dharma Eye, Shambhala Publications, 2010, p 17.

Ja, ik moest 'm ook even opnieuw lezen. Maar toen viel het kwartje. Hij draait de woorden om. Hij spoort de lezer aan om 180 graden anders te kijken, precies het tegenovergestelde perspectief aan te nemen. Wat hij hierboven beschrijft is een vaak gemaakte "fout" in de beoefening; men denkt dat de dharma niet in de "gewone wereld" (ellendige dingen, emoties, gebeurtenissen, toestanden) te vinden is, maar dat het iets is dat daar apart van staat. Er is echter wel dharma in de "gewone wereld", er is echter geen "gewone wereld" in dharma. Oftewel, alles zit in dharma (dus geen onderscheid zoals alleen dit, of alleen dat).

Dit is typisch Dogen. Hij herhaalt dit eigenlijk de hele Shobogenzo lang. Hij draait voortdurend woorden om, dwingt ons voortdurend om anders te kijken.

"Saying that the self returns to the self, is not contradicted by saying that the self is mountains, rivers and the great earth."

id., p 89.

Alles wat ik zonder onderscheid ontvang, ben ik. Dat is de buddha dharma. Die is er (dus) altijd. Dogen geeft echter wel aan dat er mensen zijn die dat inzien en er mensen zijn die dat niet inzien. En dat de "follower of the Way" dit inzicht moet beoefenen, het na moet streven dit inzicht te verkrijgen en te verdiepen. Op mijn lauweren rusten omdat "beoefening al Verlichting is" en ik dus niets hoef te doen tralala, zou hij niet op prijs stellen, voor zover ik het goed lees. Hij spoort aan om er goed achter te komen wat dat inzicht "beoefening is Verlichting" nou echt precies betekent, om de diepte ervan te onderzoeken, om verder te gaan dan enkel het conceptuele idee ervan te begrijpen.

Dus hoewel alles zonder onderscheid in dharma zit, ben ik daar als zenleerling niet zomaar klaar mee..

16:39:13 - Marloes - Geen commentaren

maandag, 13 februari 2012

Voor mijn echtgenoot, een dwarse denker pur sang.

"[...] Deze mensen zijn geen klokkenluiders. Zij schaden niemand en beschuldigen ook niemand van iets ernstigs of crimineels. Nee, wat zij doen, is vanuit de liefde voor het vak dat zij beoefenen nieuwsgierig en leergierig zijn. Zij kietelen, prikkelen en dagen zichzelf en hun omgeving continu uit en stellen voortdurend de vraag of het anders of beter kan. Ze zijn ronduit lastig voor hun omgeving, van mensen die nu net dachten het allemaal op orde te hebben. Het is een strijd tussen horigen en intelligente optimisten, tussen bureaucraten en vakmensen. Het probleem is nu dat we de afgelopen jaren steeds vaker bureaucraten de ruimte hebben gegeven, ten koste van de vakmensen. [...]"

uit: "Geef dwarse denkers de ruimte, ze zijn ook vakmensen", Linda Woudstra, Financieel Dagblad, vandaag.

Dwarse denkers dienen niet verward te worden met mensen die er persoonlijk op uit zijn u ten gronde te richten ten behoeve van hun eigen macht. Dat interesseert ze niet eens. Het staat er al en ik benadruk het nog eens: ze bedoelen het niet persoonlijk. Het wordt enkel zo opgevat, omdat ze het luilekkerland binnen een bedrijf en geijkte patronen op losse schroeven zetten. Omdat ze zichzelf voortdurend de vraag stellen. Ze nemen u zelfs graag mee op die reis, maar hebben moeite te begrijpen waarom u zo tegenstribbelt. Juist omdat ze het niet persoonlijk bedoelen, maar het hen enkel om de reis gaat die de vraag teweegbrengt, begrijpen ze dat niet.

We zouden ze moeten koesteren. die dwarse denkers. In plaats van zo bang voor ze te zijn. Hulde aan Linda Woudstra!

11:10:37 - Marloes - 2 commentaren

woensdag, 08 februari 2012

Gisterochtend heb ik voor het eerst sinds heel lang weer een privéles Argentijnse Tango gehad bij danslerares Marjon Reinders van Tango El Gancho. Ik heb mezelf een serie lessen kado gedaan, als welkome afwisseling en afleiding. Dus stofte ik gisteren mijn tangoschoenen af en wandelde ik naar de dansschool.
En wat vond ik het gelijk weer leuk! Vanaf de allereerste minuut was ik zo gelukkig. Ik geniet echt ontzettend van de Tango dansen. De hele verdere dag kreeg ik de lach niet meer van mijn gezicht. Ik bleek het ook nog best goed te kunnen. Ik was niet, zoals ik verwacht had, alles vergeten. Mijn lichaam pakte het eigenlijk gelijk weer op, zonder dat mijn hoofd daar veel over na ging denken. En wat me ook opviel na al die tijd, is dat ik iemand durfde te zijn, terwijl ik niet wist wie die iemand was. En dan gaat het dansen ineens veel beter. Als ik namelijk niemand durft te zijn, me verstop, verschuil, bang ben op eigen benen te staan, maak ik het voor mijn danspartner ook erg moeilijk. Dan wordt het dicht en gesloten. Maar zodra ik zelf iemand durf te zijn, breekt er iets open. Dan ontstaat er ruimte, bij mij, bij de ander en tussen ons beide in. Dan kan er een "gesprek" ontstaan, een verbinding, een dans. Dat vond ik heel bijzonder om opnieuw te ervaren.

Ik was toen ik thuis kwam zo blij dat ik vrolijk aan het kokkerellen ben geslagen. Ik had al een poosje zin om de parijse flensjes te maken die ik Rudolph had zien bereiden bij Rudolphs Bakery op het digitale tv-kanaal 24kitchen. Een programma waar ik overigens graag naar kijk. Voor het eerst waagde ik me aan het maken van banketbakkersroom. En zoals dat dan gaat als je je blij voelt; die lukte uitstekend. Wat een goddelijk spul!


website Tango El Gancho
recept parijse flensjes

07:10:52 - Marloes - 4 commentaren

dinsdag, 07 februari 2012

Suzuki Roshi zegt het hieronder al: ik weet niet wie ik ben. Ik kan alleen maar in mijn gedachten beelden over mezelf (anderen, gebeurtenissen) maken. Zelfreflectie is dus altijd een beeld, zijn altijd beelden, die op dat bepaalde moment opkomen. Van sommige beelden denk ik dat ze meer waar zijn dan anderen, omdat ik ze "beter" heb doordacht, of omdat ze beter in de huidige psychologische standaarden van deze tijd en cultuur passen. Maar het blijven beelden, eeuwige rondjes, rondjes, rondjes. Ik kan wel een beetje meer zwijgen over die beelden. Omdat ik me een beetje meer realiseer dat het (tijdelijke) beelden zijn. Soms zeg ik wel eens iets stelligs over mezelf, dat "ik zus of zo ben en dat dat daar en daardoor komt", maar steeds vaker realiseer ik me bij het schrijven ervan al dat het "not always so" is. Dat zelfreflectie in deze (spiegelende) zin op een bepaald punt, op een bepaald ogenblik geen enkele zin meer heeft. Omdat ik niet weet wie ik ben.

Het Ware Dharma Oog is Geen Oog.

(En "geen" betekent in zen "niet-vast".)

Ik moet dan ook altijd denken aan Dag Hammarskjöld die ergens in zijn dagboek "Merkstenen" schrijft dat hij niet de spiegel wil, maar de poort. Maar zolang ik maar blijf spiegelen, beelden blijf reflecteren, zal ik de poort nooit zien.

07:19:52 - Marloes - 1 commentaar

vrijdag, 03 februari 2012

Nico Sensei heeft het de laatste tijd weer wat meer over vreugdevol ademhalen. Dat doet mij denken aan een teisho (Dharmales) van Shunryu Suzuki Roshi, die opgetekend staat in het boek Niets is zo (de originele Amerikaanse titel is beter: Not always so) Dat gaat over vriendelijk ademhalen. Ik tik het hier voor jullie over.

”Wees vriendelijk voor jezelf

Ik wil dat jullie het daadwerkelijke gevoel van de ware beoefening hebben want hoewel ik toen ik jong was aan zazen deed, wist ik niet precies wat het was. Soms was ik erg onder de indruk van de manier waarop er in Eiheiji en andere kloosters gemediteerd werd. Ik was diep bewogen als ik grote leraren zag, of naar hun lezingen luisterde. Maar het was moeilijk zulke ervaringen te begrijpen.
Het is ons doel een complete ervaring of vol gevoel te hebben in elk moment dat we mediteren. Wat we leren is dat verlichting en beoefening één zijn, maar mijn wijze van beoefenen was wat we ladder-zen noemen: “Op dit moment begrijp ik zo en zoveel, en volgend jaar begrijp ik een beetje meer.” – zo dacht ik erover. Van op die manier oefenen klopt niet veel – ik was nooit tevreden. Als jullie met ladder-zen experimenteren, komen jullie misschien ook tot het inzicht dat het fout is.
Als we van het mediteren geen warm, groot gevoel van tevredenheid krijgen, mediteren we niet goed. Je kunt wel in de meditatiehouding zitten, proberen in de goede houding te volharden en je ademhalingen tellen, maar het is levenloos zazen omdat je alleen maar instructies opvolgt. Je bent niet vriendelijk genoeg voor jezelf. Je denkt dat je, als je de instructies van je leraar maar opvolgt, goede zazen hebt, maar het doel van de instructies is je aan te moedigen om vriendelijk te zijn voor jezelf. Tel je ademhalingen niet alleen maar om je denkende geest uit de weg te gaan, maar zorg zo goed mogelijk voor je ademhaling.
Als je erg vriendelijk bent voor je ademhaling, krijg je een fris, warm gevoel tijdens zazen. Als je een warm gevoel hebt voor je lichaam en je ademhaling, kun je voor je oefenpraktijk zorgen en word je volkomen tevreden. Als je erg vriendelijk voor jezelf bent, voel je je zo.
Een moeder zorgt voor haar kind, ook als ze er geen idee van heeft hoe ze haar baby gelukkig moet maken. Net zo is het als je voor je houding en ademhaling zorgt: er zit een warm gevoel in. Als je een warm gevoel hebt tijdens het mediteren, is dat een goed voorbeeld van de grote genade van de Boeddha. En of je nu priester bent, of leek, deze oefening strekt zich uit tot je dagelijks leven. Als je de uiterste zorg besteed aan wat je doet, voel je je prettig.
Tozan Ryokai kwam vele malen tot verlichting. Op een keer zag hij bij het oversteken van een rivier zijn spiegelbeeld in het water. Hij schreef toen een gedicht dat zo ging: “Probeer niet te ontdekken wie je bent. Als je probeert te ontdekken wie je bent, is wat je begrijpt ver van je verwijderd. Je hebt dan gewoon een beeld van jezelf.” In werkelijkheid ben je de rivier. Je kunt zeggen dat het gewoon een schaduw of weerspiegeling van jezelf is, maar als je goed kijkt, met warme gevoelens blijkt dat je het zelf bent. […]”

Suzuki Shunryu, Niets is zo, Uitgeverij Ankh-Hermes bv, 2002, p. 83-84.

Om te kunnen ontvangen wat er gaande is, zodanig dat je het bent (bijvoorbeeld de rivier, of de sneeuw), dien je volgens Suzuki Roshi vriendelijk adem te halen. Als dit niet lukt, ben je niet vriendelijk genoeg voor jezelf. Het is dus belangrijk héél vriendelijk te zijn voor jezelf. Het is de moeite waard om uit te zoeken wat dat precies is.

13:19:36 - Marloes - 8 commentaren

Webset Copyright © Blogfrocks
Stones Image Copyright © Intuitivmedia